[DR] เควส: Welcome to RUIN ISLAND (สำเร็จ)
posted on 20 Apr 2011 22:58 by blackrika01 in DEADRUINเอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
.
.
.
.
.
ข้างล่างแค่เกริ่นนำมองข้ามไปได้เลย เพราะไม่ค่อยเกี่ยวกับเควสนี้เท่าไหร่- -
ข้างบนแค่เกริ่นนำมองข้ามไปได้เลย เพราะไม่ค่อยเกี่ยวกับเควสนี้เท่าไหร่- -
_______________________________________________________________
ณ จุดที่10 (เวลาปัจจุบัน)
หลังจากที่ขึ้นมาถึงที่นี่ได้ ฉันได้เจอกับ เด็กผู้หญิงสองคน(?)
พวกเธอช่างดูพิลึกและพวกเธอก็มอบบางสิ่งมาให้ฉัน
"จงไปให้ถึงหอประชุมใหญ่นะคะ" พวกเธอพูดเช่นนั้นเสร็จก็ยืนนิ่งเหมือนรออะไรรออะไรสักอย่าง
นั่นไม่ใช่ปัณหา แต่ฉันกลับรู้สึก ถึงอุปสรรคครั้งใหม่ มันคงไม่ใช่อะไรที่น่ากลัวไปกว่าการ
เดินป่าอีกแล้วล่ะ แต่ฉันเป็นคนเดินเก่งมันก็ไม่ได้เป็นปัณหาอะไร เพียงแต่....
เพียงแต่ว่า ถ้าการอ่านแผนที่สำหรับตัวฉันนั้นมันไม่ใช่เรื่องยากลำบากอะไร น่ะนะ
รู้งี้ตอนสมัยเรียนฉันตั้งใจเรียนกว่านี้ก็ดีหรอกนะ ไอเราก็มัวแต่สนใจสิ่งอื่นจนลืมใส่ใจสิ่งที่สำคัญ
จนกระทั่งโตเป็นผู้หญิงจริงๆ(หมายถึงการกลายเป็นแม่คนน่ะ)
ฉันชักจะรู้สึกเสียดายช่วงวัยเด็กของฉันเสียแล้วสิ
เอาเถอะ ตอนนี้ยังอุตส่าห์รอดชีวิตกลับขึึ้นฝั่งมาได้ ก็แสดงว่าพระเจ้ายังอวยพรเราอยู่
ส่วนใหญ่ฉันมักใช้สัญชาตญาณของฉันในการเอาชีวิตรอด
ครั้งนี้ก็จะขอลองใช้สัญชาตญาณนั้นดูอีกครั้งที่ป่าแห่งนี้แหละ
หลังจากที่เดินเข้าป่าไปได้สักพัก ก็เริ่มหิว ผลไม้มีแต่ผลเล็กๆ กินยังไงก็ไม่อิ่ม
ที่นี่พอจะมี สัตว์ป่าบ้างมั๊ยน๊า พอกินเสร็จก็เดินต่อ เดินต่อไป เดินไปเรื่อยๆ และมองแผนที่ตามแบบมั่วๆ
ตามสัญชาตญาณที่ตัวเองมีอยู่
แต่ทำไมไม่รู้ เมื่อเดินๆไปแล้ว เหมือนมันจะเริ่มมืดเข้าไปอีก พอมองขึ้นไปบนท้องฟ้า แดดมันก็ยังจ้าๆอยู่นี่นา
ไม่มีทีท่าว่าฝนจะตกด้วย ทำไมกันน๊า จู่ๆก็มีลมร้อนๆ จากด้านหลังทั้งที่ข้างหน้ามันเย็น
เกาะนี้มันอะไรกันน๊า สภาพอากาศแปรเปลี่ยนเหรอ นั่นสินะโลกเราก็เคยผ่านช่วงเวลาแบบนั้นมานี่นา
แต่ประเดี๋ยวก่อน ทำไมส่วนที่ฉันยืนอยู่ถึงมืดล่ะแต่ตรงอื่นกลับสว่าง
รู้สึกรู้่สึกอึดอัดและเสียวสันหลังวาบ นี่คงเป็นสัญชาตญาณสินะ มันกำลังบอกว่า มีอันตรายยืนอยู่ด้านหลังเรา
เมื่อหันหลังไปมอง!!!....
กระ กระ กระ ต่าย !!!! บ้าไปแล้ว กระต่ายโลกไหนฟร้า อ้าปากกว้างเท่าประตูแบบนี้
เมื่อเราก็มัวแต่ ติดเรื่องสภาพอากาศ จนลืมไปเลยว่าที่นี่อาจมีสัตว์ป่า
เมื่อออกวิ่งไปได้สักพัก เจ้ากระต่ายก็ยังคงตามมาอยู่ ฉันเอาแต่มองด้านหลังที่กระต่ายตามมาตลอด
จนลืมมองข้างหน้า
ปัดโธ่เอ๊ย ไอเราดันเกิดมาตัวสูงอีก เห็นกิ่งไม้ตรงหน้าชัดแจ๋วเลย
ปึก!!!
หัวฟาดแรงขนาดนี้ ......รอก่อนนะลูกแม่ แม่กำลังจะไปหาแล้วนะจ๊ะ
อีกไม่นานเราคงจะได้ไปยังมิติกระเพาะกระต่ายแล้วสิ ฮ่า ฮ่า ฮ่า....(สลบเหมือดไปแล้ว)
เจ้าฮันตี้บันนี่ที่ตามมา ก็หาร่างของริวกุที่นอนสลบอยู่ ไม่เจอ เพราะโดนใครสักคนลากเข้าไปในพุ่มไม้
(ได้ไงล่ะนั่น)
จู่ๆก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา มันผสมไปกับความเย็นของไปในยามค่ำคืน
เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาก็พบว่ามีเสื้อคลุมนักโทษที่จะปลดล๊อกนักโทษก็ต่อเมื่อแตะพื้นดินห่มทับอยู่บนตัวของฉัน
เมื่อมองๆปทั่วๆ นี่คงเข้ากลางคืนแล้วสินะ ว่าแต่กลิ่นห้ามๆไหม้ๆนี่มนอะำไร
เมื่อหันไปมองต้นทางกลิ่น.....
....... เด็กสาวในชุดนักโทษของเดดรูน กำลังย่างตัวอะไรสักอย่างที่เหมือนกระต่ายที่วิ่งไล่ฉันเมื่อตอนกลางวัน....
" อ๊ะ ตื่นแล้วเหรอยะ กระต่ายย่างจะเสร็จแล้วนะมากินด้วยกันมั๊ย" เธอชวนฉันด้วยหน้าตายิ้มแย้ม
"อ่ะ....กระต่ายย่างงั้นเหรอ...งั้นก็เป็นไอ้ตัวที่วิ่งไล่ฉันตอนนั้นน่ะสิ เธอฆ่ามันได้ยังไง"
" เอ๋ ทำไมล่ะ อ๋อ....อย่างงี้นี่เองเพราะคุณตกหลุมรักความน่ารักของมันเลยฆ่ามันไม่ลงใช่มั๊ยล่ะยะ"
"ไม่ใช่ๆ ฉันไม่ได้จะหมายความตามที่เธอว่าสักหน่อย แค่อยากรู้ว่าเธอเอาพลังมาจากไหนไปฆ่ามันก็เท่านั้น"
" อ้อ......ร่มน่ะ...." เธอพูดด้วยสีหน้าท่าทางเก็กเล็กน้อย เหมือนจะยืดตัวพูดด้วยนะ
"ห๊ะ...." ร่มเนี่ยนะ
"ได้ยังไงกัน....."
"ไม่ต้องถามหรอกย่ะั มากินกันเถอะนะ"
" ดูเหมือนเธอจะอายุน้อยกว่าฉันนี่นา ไปทำความผิดอะไรมาล่ะถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้"
".....จะเอาซอสปรุงรสเพิ่มมั๊ย"
"ในป่ามันไม่มีซอสปรุงรสหรอกนะ อย่าเบี่ยงเบนคำถามของฉันสิ"
"นี่แน่ะ!!" เธอปาเศษใบไม้ใกล้ตัวใส่ฉัน
"อะ...อะไร"
"กล้าดียังไงมาถามเรื่องนี้กับฉัน ไปให้พ้นๆหน้าเลยนะ " เธอต่อว่าฉันเสร็จก็นั่งหันหลังและกินกระต่ายย่างต่อไป
"เอ๊ะ...." นี่ฉันผิดสินะ อืมๆเข้าใจแล้ว
เมื่อฉันเตรียมลุกจะเดินออกไป ก็ถูกดึงผมเอาไว้
" นีคุณคิดจะไปจริงๆสินะ" เฮ้ยๆ ในมือเธอน่ะ มันอาวุธฉันนะ!!
" เฮ้ยๆ...วางอาวุธที่อยู่ในมือเธอลงเดี๋ยวนี้เลยนะยัยหนู "
"ไม่ย่ะ!"
"นี่เธอจะฆ่าตัวตายรึไง"
"ฆ่าคุณต่างหาก!!"
"เฮ้ยๆ เดี๋ยวสินี่เธอเพิ่งเข้ามาที่นี่เองนะ "
"ไม่สนหรอกย่ะ ถ้าคุณไปล่ะก็ฉันฆ่าคุณจริงๆแน่" เวรแล้วตรู
"....ละ....ล้อเล่น...."
"หาว่าไงนะเมื่อกี้พูดให้ดังๆหน่อยสิยะ"
"ก็บอกว่าฉันแค่พูดเล่นน่ะ "
"....อ่ะนี่ เนื้อกระต่้ายส่วนที่เหลือ" เธอใช้เคียวของฉันหั่นเนื้อกระต่ายเป็นชิ้นๆแล้วเสียบไม้มาให้ฉัน
"......" อ่าว....เปลี่ยนเป็นคนละคนซะงั้น ช่างเป็นเด็กที่รับมือยากอะไรอย่างนี้นะ
คืนนี้ฉันเลยต้องอยู่เป็นเพื่อน ไปจนเช้าเลยล่ะสินะ
พอรุ่งเช้าเตรียมจะออกเดิืนทางต่อ
"นี่ๆ อ่านแผนที่เป็นมั๊ย"
"...กะ....ก็พอเป็นมั๊งนะ"
" เธอคิดว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหนในป่าแห่งนี้"
".....ฉันคิดว่าเราน่าจะอยู่.... " ฉันรู้สึกสะดุดตากับอะไรสีขาวๆหลังต้นไม้
"กำแพง...."
"ห๊ะ...กำแพง...."
"เรามาถึงแล้วยังไงล่ะ" ฉันพยายามเดินฝ่าพุ่มไม้เพื่อไปยังกำแพงนั่น และจากนั้นฉันก็เดินไล่ไปตามกำแพง
ต้นไม้สูงเสียจนมองไม่เห็นข้างบนว่ามีอะไรอยู่ แต่ก็ต้องเดินขนานไปกับกำแพงที่ตั้งอยู่นี้
" ใช่จริงๆด้วย"
"ไปกันเถอะ" เด็กสาวตัวเล็กผมสีน้ำตาลอ่อนพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"ไม่มีใครดีใจที่ได้เข้าคุกหรอกนะ"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า แค่ไม่ต้องอยู่ในป่าก็ดีเป็นไหนๆแล้ว"
"อย่างงั้นเหรอ ว่าแต่เธอชื่ออะไร ยัยหนู" ฉันถาม
" เลเวอร์น่า บอนเน็ต ยินดีที่ได้เดินทางร่วมกับคุณเป็นอย่างยิ่ง"
" อาราตาวะ ริวกุ ยินดีด้วยเช่นกัน แม้จะแค่คืนเดียวก็ตามทีเถอะ"
พวกเราสองคนเดินตรงเข้าไปในหอประชุมใหญ่ในที่สุด.......
END
แขกรับเชิญ - เลเวอร์น่า บอนเน็ต
-____________________________________________________________________-
ตัดจบกันง่ายๆแบบนี้แหละ ดีแล้วจะได้ไปทำเควสอื่นบ้าง- - EHก็ปิดเทอมแล้วด้วย
เดี๋ยวหนูมิเซียจะไปทำงานเป็นบรรณารักษ์ที่หอสมุดของพี่ชายแล้วค่ะ
ส่วนเควสDR ปฏิบัติการ Smiley♥Smiley จะทำละฮะ
รับสมัคร คนเข้าร่วมทำเควส ปฏิบัติการ Smiley♥Smiley ณ บัดนาว
แล้วก็ คราวนี้ริวกุขอเป็นฝ่ายรับบ้างเหอะ- -
อ๊ะ เดี๋ยวจะเอากล่องแชทลง ไว้คุยกันระหว่างทำภารกิจฮะ - -ถ้าไม่สะดวกจะแลกเมลล์
ทั้งๆที่เราอัพติดต่อกันขนาดนั้น ที่หายไปเพราะ ไปเล่นทริกสเตอร์ แบบเมามันส์ แล้วตามด้วยปั่นเควสDRไป
นั่งรั่วอยู่หน้าจอคอมไปเรื่อยๆ - - จึงตัดสินใจว่า เควสนี้ต้องจบเสียที
edit @ 20 Apr 2011 23:10:13 by blackrika
Tags: dr, drneq1, ต้องแท็กไรบ้างนะ5 Comments
女神♰༻
((เห็นแบบนี้แล้วคงต้องรีบปั่นบ้างละครับ ...ฮาสนุกมากครับ))
#1 By ✖ レンツ on 2011-04-21 02:15